Blog 1, door onze voorleescoördinator Tineke

Samen lezen

Mees (4) pakt een boekje uit de kast en dribbelt naar moeder. Terwijl hij het boekje in de lucht steekt, kijkt hij verwachtingsvol naar moeder: "Mama, voorlezen!" Hanna kijkt vluchtig op en denkt 'oh nee, niet weer'... ze wilde net de was opvouwen. Maar dat koppie... Hij heeft zo'n zin en een kind heeft 't nu eenmaal nodig voor z'n ontwikkeling. "Goed, we gaan een boekje lezen." De was kan wachten, en zal overigens geen kick geven ook.

Sinds kort is Het Visje, dankzij een training van Boekstart, een voorleescoördinator rijker, is er een voorleesplan van start gegaan en wordt binnenkort de boekenhoek geopend! De vraag "Waarom is voorlezen zo belangrijk", en de antwoorden daarop, zijn de oorzaak van al deze leuke ontwikkelingen.
Opvallend: het draait allemaal om voorlezen. Maar ik ben zo bijdehand om hier wat anders van te maken: Samen lezen. Dat geeft een heel ander beeld, nietwaar? En dát is precies waar we naartoe willen met z'n allen. Laten we het eens schetsen aan de hand van het verhaal van Mees en zijn moeder.

Hanna opent het boekje 'Bobbi is jarig'. Ze bladert gelijk door naar de pagina waar het verhaal begint. Mees wijst nog even op de binnenkant van de kaft, waar voetstapjes staan: "Kijk!" "Ja," zegt Hanna, "Voetstapjes." Ze begint te lezen. Soms denkt ze amper na over wat ze leest en ze reageert zijdeling op de enthousiaste uitroepen van Mees. "Nu even stil, hoor!" Zo lezen ze het boekje uit.

Is hier nu sprake van 'samen lezen'? Antwoord: Minimaal. Moeder is vooral gefocust op het vertellen van het verhaal: voorlezen. Zou ze echter samen lezen centraal zetten, dan wordt het leesmoment een stuk leuker (vergelijk het met een 6 voor voorlezen en een 9 voor samen lezen). Dat niet alleen: een kind leert er ook veel meer van. Zowel door het samen denken en praten over het verhaal als door het positieve emotionele aspect dat het leren sterk ondersteunt. *

Er is een treffend Chinees gezegde om op uw prikbord te prikken:
Zeg het mij... en ik zal het vergeten.
Toon het mij... en ik het me herinneren.
Betrek mij... en ik zal het begrijpen.

Met 'samen lezen' in het achterhoofd, kan het leesmoment bij Mees en Hanna als volgt verlopen:

"Bobbi is jarig," zegt Hanna, terwijl ze Mees de voorkant laat bekijken. Mees lacht naar haar; hij heeft er zin in. Samen bekijken ze de binnenkant van de kaft. "Stap, stap, stap." Hanna loopt met haar vingers over de voetstapjes tot de rechterpagina waar Bobbi staat met een toeter. "Peèep!" Met haar handen maakt ze een toeter om haar mond. Mees doet graag de stapjes na. Op de volgende bladzijde staan alle Bobbi-boekjes afgebeeld met daarachter een knuffel van Bobbi. Mees wijst en juicht: "Bobbi! Knuffel!" Hanna lacht. Het is nu al dikke pret en het verhaal is nog niet eens begonnen...

Het zal duidelijk zijn. En wie weet leest u al heel leuk samen met uw heerlijke peuter. Samen lezen is heel wat anders dan de tekst vertellen en het kind nog net wat tijd gunnen om de platen te bekijken. Samen lezen is interactief voorlezen, waarbij de verteller soms de luisteraar is, en de luisteraar de verteller!



* In Finland is plezier je huiswerk: http://www.maryayaqin.com/finse-onderwijssysteem/